แฟนผมอยู่มหาลัยนี้แหละคณะมนุษย์ศาตร์ เอกการตลาดปี2
เทอชื่อใหม่ สุวิมล แกสิน
เทอน่ารักในสายตาผมแต่ เราห่างไกลกันมาก
บ้านเทออยู่แถวนวมินทร์ ผมไม่เคยไปรับไปส่งเหมือนแฟนคนอื่น
เทอกลับบ้านดึกแทบทุกวัน ถ้าวันไหนเทอกลับก่อน6โมงเย็นเทอก็จะนั่งเรือกลับ ถ้ากลับหลัง6โมงเย็นเทอก้ต้องทนโหนรถเมล์ ผมรู้สึกว่าต้วผมผิดมาก ผมอยากจะเป็นอากาศที่อยู่รอบๆตัวเทอ อยากจะไปดูหนังกะเทอทุกอาทิตย์ อยากไปรับไปส่งเทอ
ผมอยากเติมเต็มคำว่า เรา เท่าที่ผู้ชายอย่างผมจะทำให้ผู้หญิงที่ผมรัก
แต่ช่วงนี้เทอซ้อมเชียร์ทุกวัน กลับบ้านก็ดึกไม่ค่อยมีเวลาคุยกัน
ผมก็ยิ่งหึงยิ่งห่วงเทอ กลัวว่าจะมีคนมาจีบเทอ
กลัวเทอจะมีคนใหม่
ผมอยากบอกเทอว่าผมขอโทดที่อารมณ์ร้อน เอาแต่ใจ ไม่ฟังเหตุผล
ที่ผมเป็นแบบนี้ก็เพราะเทอคือส่วนหนึ่งของหัว ของความคิด
และของอารมณ์ผม
สุดท้ายผมอยากบอกเทอว่า ผมรักใหม่มากนะ
มันก็แค่ขอบฟ้ากั้นเราไว้
จากเจ

คณะ มนุด มีเอกการตลาดด้วยหรออ ชั้น ละงง